Oleh : Tek Nun
(Guru MAN 1 Kota Bukittinggi)
BUKITTINGGI, HALUAN DEMOKRASI- Sadang sero-seronyo baselfi di laman Jam Gadang, tibo-tibo hp si Nun babunyi. Ruponyo telpon dari Mak Cano. Ka di angkek posisi bafoto sadang on. Ndak ka diangkek lah pasti tibo di rumah beko kanai ceramah panjang.
“Capeklah oi, lah abih juo kamek taro,” sorak kawan-kawan si Nun nan lah siap manunggu kilek lampu kamera.
“Ado telpon masuak, a” jawek si Nun jo muko kusuik.
“Matian sajo cacah,” sorak Upiak Banun.
Si Nun tampak binguang, antaro ma angkek jo ma rijek telpon dari Mak Cano. Akhienyo, dengan berbagai pertimbangan, si Nun manggeser tombol warna hijau. Pemirsa nan lah siap action untuak bafoto tapaso manuruik, karano nan punyo hp tampak sadang serius.
“Yo, Mak,” jawek si Nun jo suaro sangajo dilamah lambuik an.
“Dima kau, Nun?” tanyo Mak Cano jo volume suaro langsuang full.
“Di pasa, Mak.”
“Apo? Di pasa? Jam sabaleh pakak hari baru lah dipasa kau?”
“Ka manjadi pareman pasa kau Piak? Den suruh kau sakola, kau pai malala! Ka bantuak a muko den dicaliak urang? Kau agiah cirit muko Den?”
“Kok bosan sa sakola, balaki selah kau lai. Anak mingkaruang kau ko. Mambuek malu!”
Marepet-repetlah Mak Cano cako mandanga an kamanakannyo di pasa. Kalau dakek mungkin lah dikunyah nyo iduik-iduik. Tanpa salam penutup, sambungan telepon langsuang dimatian tagak dek Mak Cano. Sahinggo mambuek muko si Nun barubah 180 derajat. Ndak babantuak lai, nan nafsu baselfi cako langsuang tabang dibao angin salimbubu.
Singkek carito, si Nun langsuang pulang. Bakecek an sajo ka kawan kalau kunci rumah tabao. Sudah tu bajalan bagageh-gageh manuju pelataran parkiran Ramayana nan pintu kaluanyo batamu jo jalur angkot 06.
Ndak sampai sapuluah minik, lah sampai si Nun cako di rumahnyo di Gulai Bancah.
“Assalamualaikum,” sambia malangkah masuak rumah.
“Waalaikum salam. Yo rancak kau yo. Sakola nan den suruah malala nan kau karajoan.”
Ruponyo Mak Cano lah manunggu di ruang tamu. Ndak dapek jawek sapatah kato pun. Dan tak dapek pembelaan dari siapo pun.
Dalam pado itu, takana-kana lah dek si Nun ko. Dari ma lah Mak Cano ko tau kalau inyo pai baselfi-selfi ka Jam Gadang. Agak lamo nyo tamanuang. Samantaro pidato Mak Cano taruih sajo balanjuik.
“Kini piliah dek kau, kabalaki atau kasakola?”
Dek ado pilihan tantu si Nun mamiliah sakola. Sabananyo nio sajo mamiliah balaki, tapi masalahnyo alun ado anak bujang nan ka dipalaki lai. Ntah kok ado stok dek Mak Cano. Antah lah.😄
Lah panek dek bakicau, tabik pangana Mak Cano.
“Kau buek an mamak kopi agak satangah, kariang pulo rangkuangan aden,” suaro Mak Cano mulai malunak.
Si Nun langsuang tagak ka dapua. Dalam pado itu, masih manjadi tando tanyo, dari ma Mak Cano dapek kaba kalau inyo dak baraja.
Sambia mangacau-ngacau aia dalam galeh bapikia juo taruih.
“Bia lah diminumnyo kopi ko lu. Biaso e kalau sudah minum kopi sagalo kusuik salasai ko,” batin si Nun.
Dikicok aia kopi ko alah manih. Sudah tu bagageh mambao kopi cako kalua. Dicaliak pado muko, ado mukasuik nan ka disampaikan si Nun ka Mak Cano.
“Ko kopi Mak,” kecek si Nun jo muko janiah.
“Yo, latak an di situ,” masih jo nada suaro emosi, tapi lai lah agak bakurang.
Si Nun sangajo duduak baliak di kursi karano ado nan paralu nyo danga langsuang dari muluik Mak Cano.
“Mak!”
“Apo juo dek kau lai? Ka balaki?”
“Indaklah, Mak. Anu ko Mak a, anu,” kecek si Nun gagok.
“Anu anu a ko a. Kok kabalaki kecek an sajak kini juo, jan sakola ma abih-abih an pitih. Kau kecek an murah mancari pitih.”
Mulai lo emosi Mak Cano cako baliak. Nan si Nun cako bukannyo takuik malah galak-galak bagumam sajo.
“Sabanta, Mak. Takana dek awak dari sia Mamak dapek kaba kalau awak cabut dari sakola?”
“Ndak usah kau tahu dari sia, nan jaleh info ko dapek dari urang nan paliang bisa dipicayoi.”
Bakaruik kaniang si Nun. Sambia taruih bapikie. Sia kiro-kiro nan kenal jo Mak Cano.
“Ups, pasti ini urangnyo,” ucap si Nun sambia memantik jari jempolnyo hinggo mengalua an suara.
“Mamak dapek info dari Buk Yaya yo?” tembak si Nun langsuang.
“Manga pulo Buk Yaya nan kau bao sato. Agau tu sakola nan ndak batua. Isi utak kau tu cabut ka cabut sajo,” kecek Mak Cano membela diri.
“Ngaku se lah, Mak. Atau awak telpon Buk Yaya kini ko juo.”
“Jan jan, mambana, Mamak. Ungkai pulo janji nan babuek cako beko.”
Ha ha ha!
“Aman, Mak. Jan cameh, tapi kecek an ka Buk Yaya tu, kalau ma aja jan di bao juo rol kayu tu. Kini lah zaman milenial ndak laku rol lai. Kini video mainnyo, Mak.”
Dapek kartu Mak Cano dek si Nun. Sahinggo ndak dapek mambuek Mak Cano agak sabuah. Tapaso ba iyo iyo an se kecek kamanakan lai.
“Yo sabana anak bingkaruang agau. Parangai agau nan den kecek an, kartu aden pulo nan babukak,” kecek Mak Cano sambia manonoh aia kopi cako.
Sudah tu langsuang tagak sambia manyemba kunci kareta.
“Salam samo Mintuo Yaya, Mak,” sorak si Nun.
Mak Cano mambaleh jo bulalang incek mato. Sudah tu langsuang tancap gas mahilang antah kamano.
(Tek Nun)